วันนี้อยากบอกว่าเป็นวันที่รู้สึกเศร้าใจเป็นอย่างมาก เสียอารมณ์จริงๆๆๆๆ รู้คะเเนนคณิตฯแล้วผิดหวังอย่างแรง ทั้งๆที่อ่านหนังสือมาก็มากแต่ทำได้คะแนนน้อยจัง ไม่รู้จะทำอย่างไร ชักท้อซะแล้วซิ ประเดิมวิชาแรกจากที่สอบก็สะดุดซะแล้ว
ถ้าพ่อรู้คงโดนว่าแน่ๆ วันนี้ไม่มีสมาธิเรียนเลยใครทำอะไรก์ขัดหูขัดตาเราไปหมด แต่ส่วนลึกของใจมันก็ปลอบเราว่าอย่าท้อลองพยามใหม่อีกครั้งสู้ต่อไป.... คงต้องขยันเพิ่มขึ้นกว่าเก่าอีกเท่าตัว....คงต้องเป็นอย่างนั้นเพราะทางเดียงที่จะทำให้เราฟันฝ่าอุปสรรคของการเรียนได้ก็คือต้องขยันเท่านั้น
เรื่มต้นใหม่...เริ่มต้นใหม่...เราต้องเริ่มต้นใหม่ให้มันรู้ไปซิว่าถ้าขยันและเต็มที่ให้กับมันแล้วผลจะออกมาไม่ดีอีก
"แม้คืนมันจะเปลี่ยนผัน แม้วันนั้นจะเปลี่ยนไป แม้ว่าโลกจะหมุนจะเวียนสักเท่าไรสักแค่ไหน...ฉันก็จะหวัง ต้องเดินให้ถึงซึ่งจุดหมาย แม้กาจไม่มีพลัง แต่หัวใจของฉันจะเป็นผู้นำทาง ดั่งดาวหางที่สุกสดใส....."
"นำตาแม้มันจะไหล หัวใจไม่มีอ่อนหล้า วันและคืนที่เราร่วมสุขและทุกข์ด้วยกันมา กี่ปัญหา กี่ผ่านพ้น กี่แก้ไข....."
คิดถึงเพลงนนี้แล้วกำลังใจเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยความสำเร็จมันรอเราอยู่ข้างหน้าสักชักวันเราต้องหามันพบ ขอเพียงใจไม่ท้อแท้เสียก่อน...ใช่ๆๆ เราต้องไม่ท้อ..ต้องไม่ท้อ เพื่อความฝัน เพื่อความหวัง และเพื่อนาคตอันสดใสบนหนทางของอุปสรรคที่แสนยาวไกลกับหัวใจที่จะไม่ยอมแพ้......................( ขอพลังจงสถิตกำทุกท่าน )
